Klein leed #4: cadeautjes

| 4 reacties

Ik geloof niet dat er mensen zijn die nog nooit een cadeau hebben gerecycled. Iets wat je zelf al eens had gekregen en waarvan je eigenlijk geen idee hebt wat je ermee doet. Tenzij je gezegend bent met een familie- en vriendenkring met alleen maar helderzienden met gevoel voor smaak, moet dat je zeker wel een keer zijn overkomen. En wat móét je daar dan mee? Weggooien is geen optie, maar het jaren stof laten vangen óók niet. En als je dan opeens een keer geen tijd en/of inspiratie hebt om een cadeautje voor iemand te kopen, kan het – ironisch genoeg – opeens een geschenk uit de hemel zijn. Heeft dat ding dat je ooit in ontvangst nam als een boer met kiespijn opeens een denkbeeldig aureooltje. Ik weet eigenlijk niet wat erger is: cadeaus ontvangen of ze uit moeten kiezen… Een stukje over het leed dat cadeautjes kopen heet!

Het gaat om het gebaar…

Laat ik vooropstellen dat ik de waarde van een cadeau over het algemeen echt niet belangrijk vind. Oké, het is soms een beetje jammer als iemand drie euro besteedt terwijl jij er dertig uitgeeft, maar echt: het gaat om het gebaar. Het idee dat je iemand iets geeft en dat het goed bedoeld is. Ik ben dol op volgeschreven kaarten in plaats van een onpersoonlijke felicitatie, en kleine persoonlijke cadeautjes vind ik echt helemaal geweldig. Als iemand veel moeite heeft gedaan om iets te verzinnen of te vinden waaruit blijkt dat diegene me goed kent, is het altijd top.

Stomme cadeaus

De stomste cadeaus die ik heb gekregen, waren dus vooral heel onpersoonlijk. Zo kreeg ik ooit een PLANT van iemand. Dat kan best een prima cadeau zijn, als je op jezelf woont of zo, maar ik kreeg er een toen ik – als ik me niet vergis – 14 werd. VEERTIEN! Ja, dat was dus een beetje jammer. En verder baal ik ook altijd als een stekker als ik drank krijg. Het is nogal een populair relatiegeschenk of onderdeel van een kerstpakket, maar ik drink niet. Als (deel van een) cadeau dat je aan een heleboel mensen tegelijk geeft, begrijp ik het nog wel. (Hoewel ik dan zelf denk: doe dan gewoon chocola – veel lekkerder – maar er zijn natuurlijk ook weer mensen die dat niet mogen). In elk geval kreeg ik ook eens een fles drank als afscheidscadeau. Nou, dat maakt zo’n afscheid er niet leuker op…

Moeilijke mannen mensen

Hebben jullie ook dat jullie het véél makkelijker vinden om cadeautjes te kopen voor vrouwen dan voor mannen? Of hebben de mannen op hun beurt weer een hekel aan shoppen voor vrouwen? Waar ik voor mijn moeder, zus of vriendinnen met gemak leuke spulletjes shop, vind ik mannen altijd nogal lastig. Met lootjes trekken duim ik ook altijd heel hard dat ik mijn vader niet heb. Mijn vader houdt namelijk niet van films en boeken, en ik hou weer niet van winkelen in bouwmarkten (ik vind vooral de kleurstaaltjes leuk). Elk jaar opnieuw vraagt – en krijgt – hij autoshampoo en marsepein.

Cadeautip

Je zou zeggen dat ik een subtiel envelopje op een uitnodiging dan een zegen vind, maar geld geven vind ik ook maar stom, en niet eens makkelijker. Dan moet je namelijk heel diep gaan nadenken hoevéél je dan moet geven. Je wil niet te weinig geven, maar als je niet zo hecht met het feestvarken bent, wil je ook geen kapitaal uitgeven. Dat is bij cadeaubonnen ook altijd lastig.

Als iemand spaart voor iets groots, is het ook leuk (en handig) om dit met een groepje samen te kopen. Op de middelbare school gingen we vaak met een vriendengroep winkelen voor de jarige, om een groot cadeau en daarnaast wat kleinere, iets minder zinvolle dingen te kopen. Want ook dat kan heel leuk zijn!

Mensen die alles al hebben

Soms weet je, al ken je iemand goed, gewoon echt niet wat je iemand nog kunt geven. Sommige mensen hebben gewoon écht alles al, en wat moet je daar dan nog voor kopen? Zelf vind ik het leuk om mensen waar ik close mee ben een waardebon te geven voor een uitje samen. Wel iets dat ik al zelf heb uitgedacht. Zo gaan we vaak uitgebreid ontbijten voor Vader- en Moederdag, neem ik vriendinnen mee uit eten en/of naar de bioscoop, en heb ik met mijn moeder een traditie ontwikkeld om samen naar het theater te gaan. Herinneringen samen zijn veel leuker dan het zoveelste ding voor in huis – Konmarie zou trots op me zijn.

Met welk cadeau was jij niet bepaald blij? En heb je nog dé ultieme tip voor cadeautjes kopen?

4 reacties

  1. Allerlei prullaria om mijn huis gezellig te maken ‘Want het valt mij (ons) op dat je zo weinig van die leuke kleine xxx hebt’. Ik heb nu dus een cadeautjesverbod ingesteld want ik wil geen stofvangers in huis. Liever een paar mooie dingen dan 20 yuk-exemplaren..

    De ultieme tip? Nope… Cadeautjes kopen is en blijft een crime.
    Zij van Wiebeltjes postte onlangs…Dan niet …My Profile

  2. Ik ben echt heel egoïstisch als het om cadeautjes gaat: als ik het niet wil hebben, doe ik het gewoon weg, ook al is dat niet altijd geaccepteerd. Want waarom zou ik iets in mijn kamer zetten voor het geval dat x over een half jaar eens langskomt?
    Voor anderen cadeautjes kopen is inderdaad lastig. Gelukkig ga ik niet heel vaak naar verjaardagen, haha. Op de middelbare school gaf ik de meesten (vooral jongens) wel gewoon geld, want dat kon dan ook weer gebruikt worden om het feestje te bekostigen. Meestal deden we dan met z’n tweeën tien euro of zo, maar dat kon op de middelbare school natuurlijk gewoon. Oh, en wel altijd een kaart erbij (ik stond bekend om mijn belachelijk lange verhalen op kaarten, haha).

    Voor mijn vader en broertje heb ik gewoon een vast lijstje met wat ze leuk vinden (voor mijn broertje: bioscoopbon en voor mijn vader sokken of golfballen) en met vriendinnen heb ik wel van die domme tradities en geven we altijd samen een pakket van leuke en minder nuttige cadeautjes. Of ik geef ze inderdaad een uitje. Anders vraag ik het gewoon of geef ik wel gewoon een cadeaubon/geld, want ik vind het zelf ook stom om onnodige dingen te geven.

    Eigenlijk is drank geven ook niet echt meer van deze tijd he? Als student komt een fles wijn altijd wel een keer van pas maar er zijn inderdaad genoeg mensen die niet drinken en sowieso wordt drinken langzaam toch iets minder “normaal”.

    Tot nu toe red ik me dus wel altijd met cadeautjes geven, maar ik ben wel bang dat het steeds moeilijker wordt om iets te vinden naarmate ik ouder word.
    Lisa postte onlangs…Week 43 & 44: computerschermen & herfstwandelingenMy Profile

  3. Cadeautjes zijn inderdaad lastig.. ik weet voor mezelf al bijna nooit wat ik moet vragen, maar voor anderen vind ik het helemaal een ramp. Terwijl cadeautjes geven superleuk is! Dus als ik merk dat een dierbare iets écht leuk vind, dan schrijf ik dat vaak op voor een later moment. Dan scheelt dat dan een hoop stress 😉
    Amy postte onlangs…November is: Glow EindhovenMy Profile

  4. Haha, ik heb echt nog nooit een cadeau weer doorgegeven, wel gooi ik cadeaus wel eens weg als ik er écht niks mee kan. Ik krijg graag praktische of grappige, persoonlijke spulletjes. Waar je me niet blij mee maakt? Douchegel etc. Ow, en ik heb wel eens badparels gehad terwijl ik niet eens een bad heb..
    Sylvia postte onlangs…Tag | SteekwoordenMy Profile

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


CommentLuv badge