Klein leed #7: de supermarkt-editie

| 16 reacties

Boodschappen doen: het is een klus die nu eenmaal moet gebeuren. Of je het nou leuk vindt of niet. Zelfs als je je boodschappen thuis laat bezorgen, ontkom je er niet aan om af en toe een supermarkt te betreden. Tenzij je een genie bent dat nooit iets vergeet te bestellen, een saai persoon bent dat nooit de planning aanpast, of als je zoveel koopt dat je altijd genoeg hebt, maar daardoor voedsel verspilt.

Ik vind boodschappen doen in elk geval niet zo erg. Meestal dan. Want soms is de supermarkt gewoon een verschrikkelijke plek. Als het heel druk is, alles heel lang duurt, of als je tegen een van de andere supermarkt-frustraties aanloopt die ik in dit artikel ga beschrijven.

Klein leed supermarkten, ergernissen in de supermarkt

Artikelen die op zijn

Je loopt de supermarkt in. Boodschappenlijstje in je hand – of op je telefoon. Je gaat recht op je doel af, en dan… Een leeg schap! Aargh!

Goed, dat kan een keertje voorkomen natuurlijk. Door naar het volgende item op je briefje. Maar dat is óók op. Lege schappen vind ik héél irritant – zeker omdat het altijd de artikelen zijn die je dus echt PRECIES nodig had voor diezelfde dag. En bedankt, supermarkt. Op naar de volgende winkel.

Blokkades

Altijd als je het druk hebt, staan er mensen in de weg. Of dingen. Of allebei. Vaak zijn het exemplaren van onze oudere medemens die zin hebben om een praatje met elkaar te maken. Daar ben ik in principe groot voorstander van – vraag maar aan Vriend O., praten is nou eenmaal een van mijn favoriete bezigheden – maar location is key hier, mensen. Het is gewoon niet súperhandig om, als je elkaar tegemoet komt, gewoon zo te blijven staan terwijl je allebei over je karretje leunt. Supermarkt-gebod nummer 1: karren parkeer je niet náást elkaar, maar achter elkaar. Want zeker in coronatijd wil je gewoon met voldoende afstand kunnen passeren.

Toch kan ik die kletsende klanten altijd nog wel begrijpen – ondanks dat ik soms de behoefte voel om er passief-agressief naast te gaan staan en mee te kletsen. Zij zijn – net als ik – slechts op bezoek in de supermarkt en zich niet altijd bewust van hun onhandige plek. Medewerkers die spullen op deze wijze plaatsen, die snap ik dan weer niet zo goed…
Klein leed supermarkten, geblokkeerde gangpaden

Verstoppertje…

Er zijn van die dingen die ik nóóit kan vinden. Ook niet in supermarkten waar ik heel regelmatig kom. Omdat ik liever niet overkom als een volslagen idioot, heb ik de gewoonte om meestal eerst nog een keer Heel Erg Goed te zoeken. Een paar keer het gangpad op en neer waar iets toch écht moet zijn, maar uiteraard is het resultaat altijd nul.

Dan mag je de volgende horde gaan nemen: een medewerker vinden. In je halve marathon door de supermarkt heb je er net minimaal 12 gezien, maar die zijn nu allemaal *POEF* verdwenen. Als je er eenmaal een gevonden hebt, blijkt het product dat je zocht zich meestal op ongeveer 10 cm van de plek waar je vijf keer hebt gekeken te liggen.

Onwetende supermarktmedewerkers

Dit is een frustratie die wat mij betreft niet alleen van toepassing is op supermarktmedewerkers, maar op het grootste deel van het winkelpersoneel in Nederland. Het gebeurt me echt ontzettend vaak dat ik een medewerker tref die weliswaar heel vriendelijk is, maar niet echt de benodigde kennis in huis heeft. Mijn “favoriete” moment is altijd als ik al naar het juiste schap ben gelopen (ja, soms lukt dat wel), en als ik dan vraag naar een artikel dat er niet meer staat. Dan lopen ze namelijk áltijd met je mee om te concluderen dat het er niet staat. Of erger nog: dan wijzen ze een product aan dat ongeveer dezelfde verpakking heeft, maar waar iets heel anders in zit. Nope, ik kan toch echt niks met crème fraîche als ik vegan soja-room zoek…

Rijen bij de kassa

Tijd om naar de kassa te gaan! Ik vind het altijd zó fijn als er maar één kassa van de vijf open is, en daar zes mensen in de rij staan. Echt genieten, man. Zo’n supermarktbezoek kan toch nooit lang genoeg duren?
Klein leed supermarkten, lange rijen voor de kassa

Een gerelateerd probleem: de verkeerde rij kiezen. Gebeurt me ááál-tijd, dat ik in de rij sta waarin net voor me de manager geroepen moet worden. Of er een product geruild moet worden. Laatst maakte ik het grootste dieptepunt tot nu toe mee: een vrouw die eerst een discussie startte over hoeveel blikjes bier de caissière had aangeslagen (spoiler: het juiste aantal), vervolgens alles op haar dooie gemakje inpakte, toen te weinig geld bij zich had en tot vijf keer toe een artikel van het bedrag liet afhalen tot er een bedrag overbleef dat ze kon voldoen. Ja, dat was wel even een mooie training in geduld.

Voorkruipbejaarden

Ik heb niks tegen bejaarden. Echt niet. Ik help ze graag om iets te pakken, en ik vind het altijd leuk om een praatje te maken. Er is alleen helaas een subgroepje dat het verpest voor deze geliefde bevolkingsgroep: de voorkruipbejaarden. De mensen die niet vrágen of ze misschien voor mogen, maar de mensen die zichzelf belangrijk genoeg vinden om het gewoon te doen. Nou, dan heb je aan mij de verkeerde. Back in line, Gerda/Miep/Trudy!

Gevaarlijke inpaktaferelen

Ik kom graag bij de Lidl. Prima prijzen, goede groenten en natuurlijk de beste chips ooit. Ik vind het alleen een beetje jammer dat ze daar per kassa ongeveer 20 vierkante centimeter beschikbaar hebben waarop je boodschappen kunnen staan nadat ze gescand zijn. Aangezien ik maar twee armen heb, is het niet te doen om het soms moordende tempo van de caissière bij te houden. Soms staat het zo vol dat ze even moeten inhouden met scannen, en dan zie je gewoon hoe ze zich opvreten van binnen. Sorry hoor, Shirley, ik doe mijn uiterste best!

Laatst trof ik trouwens een kassamedewerkster bij de Lidl die zó resoluut scande en schoof dat ze mijn pot jam er bijna vanaf sjoelde. True story.

Wat zijn jouw grootste ergernissen in de supermarkt?

16 reacties

  1. Hahahaha, leuke blogpost!
    En heel herkenbaar. Ik heb echt een hekel aan boodschappen doen / supermarkten. Ook al heb ik er drie jaar gewerkt. XD Waarschijnlijk heb ik daardoor wel minder moeite met de kassa-gerelateerde frustraties die je beschrijft. Artikelen die op zijn en karretjes / mensen / medewerkers (!) die in de pad staan vind ik een stuk vervelender. Net zoals medewerkers die nada de nada van klantvriendelijkheid begrepen hebben. (Niet al te snugger zijn, oké. Maar hoe moeilijk is het om een klant gewoon het gevoel te geven dat je voor hem of haar klaarstaat?! En dat de klant géén dom of irritant mens is?)
    Wendy postte onlangs…Zou #vanlife iets voor mij zijn?My Profile

  2. Zo herkenbaar allemaal! Leuke blogpost weer 🙂 Ik vind boodschappen doen vaak niet heel erg, maar herken wel veel van wat je zegt. Vooral als producten onvindbaar zijn of op zijn, zo irritant!
    Charlotte postte onlangs…Mijn momentjes in mei 2021My Profile

  3. Pubers in de supermarkt! Zo’n horde met allemaal 1 zakje chips en 1 blikje redbull. Mondkapje half op en geen afstand houden.
    Eerst ging dan de hele klas naar binnen en kochten er 5 wat. Nu blijft de kudde buiten staan (op een kluitje voor de deur) en mogen er maximaal 10, met speciale pubermandjes.
    Pas hadden ze alle mandjes even opgestapeld en naar buiten gesmokkeld terwijl ze nog in de rij voor de kassa stonden, zodat de volgende groep al naar binnen kon. Als ik daar iets van zeg, krijg ik zo’n grote bek.
    Nu ga ik alleen nog op tijdstippen dat de school dicht is.

  4. Hahaha ‘exemplaren van onze oudere medemens’. Heerlijk rubriekje. Mijn grootste frustratie is winkelen in een nieuwe supermarkt!!! Je vindt nergens je weg en je weet niet waar alles staat, verschrikkelijk. Eens ik een supermarkt een beetje heb leren kennen vind ik het niet zo erg, terwijl ik winkelen vroeger echt haatte. Al heb ik wel een voorkeur voor Delhaize, en haat ik alle andere winkels nog steeds haha.
    Lesley postte onlangs…Een dag uit het leven van een hypochonderMy Profile

  5. Vink, vink, vink. Ik heb sowieso een hekel aan de supermarkt, maar met dit soort dingen wordt het nog erger. En wat denk je nu val al die EK-muziek in de supermarkt? Hoeft niet van mij;). Ik ben trouwens ook een zoeker. Tien keer die hele supermarkt door, want ja, straks staat ’t voor je neus als je het aan iemand gaat vragen en dat voelt dan ook zo lullig:).
    Naomi postte onlangs…Boekenpraat: Zes duistere redenen (Jo Spain)My Profile

  6. Man echt, de Lidl is ook een van mijn favorieten maar er is een periode geweest waarin ik drie weken na elkaar geen havermelk kon kopen en dan nog daarvan twee weken dat zowel de tomatenblokjes als de afbakbroodjes op waren. Ik werd daar zo boos om! Dat zijn toch basics!
    En ze hebben in ons filiaal vaak ook in de gang nog een kartonnen schap van een of ander promotieproduct en dat heb ik ook al vaak aan de kant moeten schuiven omdat er nog andere minder goed verschuifbare dingen in de weg staan ook. Op dat vlak is de Kruidvat echt horror maar daar moet je gelukkig geen weekboodschappen gaan doen :p
    Irene postte onlangs…5 Opvoedregels die je mag steken waar de zon niet schijntMy Profile

  7. Oke dat laatste daar zou ik heel link van worden wan tik haat verspilling. Jij hebt zo te zien nog een oude Lidl komt goed de nieuwe kassa’s hebben een rand waardoor het er niet meer af kan tyfen. Tip van mij gebruik een doos donder die op de achterbank van de auto klaar. Doos kan op kinderzitje, iets schuin maar heel handig. Geen auto zet je boodschappentas open in je kar en zet je zooi zo neer dat je de jampotjes en andere zware shit vooraan hebt staan.
    Ik heb me zwaar staan verbazen bij de AH dat de siropen bij de flessen wijn staan, rare winkels.

  8. Haha, alles heel herkenbaar natuurlijk! En inderdaad; personeel dat eigenlijk niet echt iets weet…ik kom dat zo vaak tegen, en niet alleen in de supermarkt. Nu wordt je in de detailhandel natuurlijk ook niet heel goed betaald (ik weet dat, want ik werk in de detailhandel:-)) maar ik vind dat eigenlijk ook weer niet echt een reden om je niet in je producten te verdiepen (alhoewel dat in de supermarkt natuurlijk wel weer een beetje anders is dan in bijvoorbeeld een parfumerie of een kledingzaak) Ik denk dat je alleen in de detailhandel moet gaan werken omdat je het oprecht heel leuk vind en niet ‘voor het geld’. Gelukkig tref ik ook wel verkoopsters die enorm enthousiast zijn en echt kennis van zaken hebben, dat werkt bij mij dan ook altijd wel aanstekelijk. Ik kan trouwens andersom ook nog wel een lijstje (of een boek) schrijven van irritante acties van klanten hahahaha;-)
    bychristiana postte onlangs…Sisley Hydra global serum anti-ageing hydration boosterMy Profile

  9. Mensen die voorkruipen. Die vind ik echt vreselijk. En ook wel dat de vakkenvullers er zo voor staan dat je nergens bij kunt.

    Drukte vind ik vreselijk en vermijd ik daarom.

  10. Ik ben een fervent zelfscanner, zodat ik alles meteen kan inpakken. En dan wel bij de Albert Heijn, want bij de Jumbo moet je dan met scanner en al alsnog in de rij bij een bemensde kassa, en dat lijkt altijd eindeloos te duren. Bij de Lidl ben ik al een tijd niet meer geweest, maar inderdaad, die kassa die ineens ophoudt!

    Ik kan enorm balen als iets wat ik lekker vind ineens uit het assortiment blijkt te zijn.

    Nu in coronatijd erger ik me aan mensen die niet alleen naar de supermarkt komen. Dat een persoon de boodschappen doet en een ander er met een leeg karretje (winkelwagentje verplicht) achteraan sjokt. Ik weet ook wel dat sommige mensen hun peuters, kinderen met een beperking, demente partner enzovoort niet alleen thuis kunnen laten, maar ik heb genoeg hele gezinnen en verveelde pubers gezien. De ergsten vind ik van die mannen die maar wat rondhangen terwijl hun vrouw de boodschappen doet, die staan altijd zo gigantisch in de weg. Die vrouwen zullen wel geen rijbewijs hebben en door hun man naar de supermarkt gereden moeten worden of zo?
    Nicole postte onlangs…Maakwerk van meiMy Profile

  11. Hahaha, heel erg herkenbaar! Ik neem ook echt altijd de verkeerde rij. Overigens heb ik het zelf ook wel eens dat ik iemand tegen kom en voor mijn gevoel gigantisch in de weg sta. Maar ik doe altijd wel mijn best om toch zoveel mogelijk aan de kant te staan.
    Zo simpel is dan geluk postte onlangs…Doktersassistent of vaccinatielijn?My Profile

  12. Hahaha heel herkenbaar ja! Ik vind het nochtans meestal wel leuk, boodschappen doen, maar soms … We hebben hier geen AH maar als ik in de buurt van ééntje passeer, dan spring ik toch binnen. Maar ALTIJD vind ik daar dingen niet terug en het is er altijd verschrikkelijk druk en er lopen idd 50 medewerkers maar niét als jij iets moet vragen. En ja, dat het aan andere rijen sneller gaat haha! Soms opent er een kassa naast de mijne maar dan denk ik: tja, ik sta hier nu toch. Onlangs had een meneer die achter me aanschoof het niet gezien dus ik zeg: ‘de kassa hiernaast is ook open’ om hem te helpen, is die mens uiteraard buiten nog voor het aan mij was. Ging hij met een awkward zwaai naar buiten :p

  13. Alles is zeker wel herkenbaar. Ik heb zo’n hekel aan mensen die lopen te treuzelen in een gangpad, BREEDUIT.. En dan die rijen soms… Ben erg blij met de snel kassa’s tegenwoordig

  14. Zo herkenbaar! Vragen naar een product is ook altijd feest. Moet je eens naar vanille stokjes vragen. Dan nemen ze je mee naar de snoepafdeling 🙂 Of saffraan. Nog leuker. Lachen, joh!

    Overigens was in Amsterdam mijn grootste ergernis altijd de emballagemachine. Dat ding ging áltijd stuk bij mij. Bellen. Wachten. Nog een keer bellen. Nog meer wachten. Ondertussen kwam mijn dochter vals grijnzend voorbij (we deden altijd samen boodschappen) “Mam? Sta je daar nou alweer?” Écht élke week! Bij twee verschillende vestigingen van de supermarkt, he? Hoe dan?

    Inmiddels zijn we ruim vier jaar verhuisd. In de afgelopen vier jaar dat ik in mijn nieuwe woonplaats woon, heb ik nog nooit, ik herhaal: NOG NOOIT meegemaakt dat de emballagemachine stuk ging.
    Nicky postte onlangs…Up to the Heaviside Layer…My Profile

  15. Ik ben dus echt heel blij dat er zelfscankassa’s zijn, scheelt zoveel ergernis!

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


CommentLuv badge