Je kind op social media | Hoe wij de online privacy van onze kinderen willen waarborgen

| 19 reacties

Over uiterlijk een maandje of anderhalf (wow, bizar hoe snel het gaat) worden onze kinderen geboren. Laten we er voor het gemak maar even vanuit gaan dat we dan ongetwijfeld megatrots op ze zijn. Dat we de namen die we met zoveel zorg hebben uitgekozen graag willen delen. En dat we dan het liefst bij iedereen schattige babyfoto’s onder hun neus duwen. Toch gaan we dat niet doen. Of in elk geval: online zo beperkt mogelijk. Dit zijn onze plannen – en beweegredenen – over hoe we de online privacy van onze kinderen willen beschermen.
Zwanger tweeling

Foto’s van je kind op social media delen

Als ik door mijn timeline op Facebook of Twitter scroll, zie ik regelmatig de schattigste foto’s en filmpjes van kinderen voorbij komen. Natúúrlijk smelt ik dan. Ik begrijp heel goed dat je met de wereld wil delen hoe leuk je kind(eren) is/zijn. Toch vind ik persoonlijk dat een ander belang zwaarder weegt: dat van je kind(eren) zelf.

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben verdomd blij dat er in de eerste helft van de nineties nog geen social media waren. Stel je voor dat mijn ouders die foto’s van die scheelkijkende baby met een dikke kop met iedereen hadden gedeeld! Gelukkig bestaan er ook genoeg schattige kinderfoto’s van mezelf (als ik mijn ogen dicht had, scheelde dat al flink), maar toch: ik zou niet willen dat iedereen op elk moment van de dag eens lekker ongegêneerd door de fotoalbums uit mijn kindertijd zou kunnen bladeren.

Daarom ga ik op social media geen herkenbare foto’s van onze kinderen plaatsen – en van anderen verwacht ik hetzelfde. Iets met alleen voetjes of handjes erop? Prima. Als ze wat ouder zijn een foto van de achterkant? Dat kan ook. Maar niks waar hun gezicht op te zien is, of waar ze op een andere manier duidelijk op te herkennen zijn.

Eén op één – via WhatsApp of een privébericht op social media – foto’s delen mag natuurlijk wel. Zelfs in een kleine WhatsApp-groep kan het best, maar mijn (vrij aardig afgeschermde) Facebook-profiel vind ik alweer te ver gaan.

Kinderen wel of niet op je blog?

Logischerwijs komen er dus ook geen herkenbare foto’s van onze kinderen op mijn blog. Ook hun namen ga ik hier niet delen – ik zal ze na hun geboorte aanduiden met een voorletter. De ambitie op een fanatieke mommy blogger te worden had ik toch al niet, dus dat scheelt. Ik zal zo nu en dan best iets over ze willen delen, of over hoe ik het ouderschap ervaar. Toch wil ik ook daar heel kritisch in zijn. Heel bewust nadenken over wat ik wil delen, waarom, en op welke manier dan.

Want wil ik wel dat de hele wereld tot in de eeuwigheid kan lezen over kleine en grote gebeurtenissen in het leven van mijn kinderen? Over hun grappige uitspraken, lastige opvoedsituaties of worstelingen? Mijn antwoord op die vraag is ‘nee’. Ik wil onze kinderen online zo veel mogelijk privacy gunnen. Dat is een heel persoonlijke keuze, en ik begrijp het ook als mensen het anders doen, maar dit voelt voor mij – en voor Vriend O. – het beste.

Waarom we onze kinderen niet online zetten

Begin dit jaar zag ik een artikel voorbijkomen over een inmiddels volwassen kind van een mommy blogger. Via filmpjes vertelt Lou hoe dit diens* leven heeft beïnvloed. Erg de moeite waard om zelf naar te kijken, maar de korte samenvatting is: die is er absoluut niet blij mee. Iets dat me heel erg is bijgebleven uit diens verhaal, is dat mensen op basis van wat de moeder allemaal deelde zich al een heel beeld hadden gevormd van wie Lou was. Gebeurtenissen uit het gezinsleven kwamen in een bewerkte versie op de blog, waardoor die zelfs ging twijfelen aan diens eigen herinneren. Enorm heftig vond ik dat. Lou noemt het een ‘incomplete versie van zichzelf’.

* Lou, de persoon uit dit artikel, is non-binair

Posts met een wachtwoord

Mede door dit verhaal weet ik zeker dat ik onze kinderen de privacy en vrijheid te gunnen om sociaal gezien zo blanco mogelijk te beginnen bij mensen. Dat er zo min mogelijk verwachtingen en aannames zijn ontstaan over hoe ze zijn.

Tegelijk is er na acht jaar bloggen wel een groepje lezers (vaak ook medebloggers) gevormd waar ik toch een band mee voel. Sommige mensen heb ik zelfs in het echt al ontmoet, maar zelfs zonder elkaar ooit live te hebben gezien, voel ik met veel mensen toch een soort online vriendschap. Datzelfde geldt voor mijn vaste Twitter-kringetje. Voor die mensen wil ik graag de mogelijkheid hebben om meer te delen. Wat en hoe vaak ik iets wil delen weet ik nog niet precies, maar het gaat in elk geval via blogposts met een wachtwoord zijn. Dus als je dat wil hebben, mag je me even een mailtje sturen. Als je zelf geen blog hebt (maar wel regelmatig reageert hier), dan zou ik het fijn vinden als je jezelf even voorstelt (naam, leeftijd, woonplaats, etc.), zodat ik een beetje een beeld heb van wie er mee wil lezen.

19 reacties

  1. Voor mij hoeft het ook niet, hoor. Ik snap dsat het leuk is om je kinderen ‘online te delen’ met bekenden – of die nu virtueel of irl naast je staan -, maar ik ben geen fan van mammie-bloggers. Je bent een persoon op zicht en dat stopt niet als je mamma wordt. Gelukkig. Dus ik lees graag jouw artikelen over zaken die jij interessant vindt, maar je privé-leven hoef je niet te delen en je kinderen … vind ik gewoon eh, … niet zo interessant? 🙂 Het worden vast schatten, hoor! En ze zullen je verbazen en blij maken! Maar dat wil nog niet zeggen dat ik daar ook door vertederd ben.
    Maar ik weet ook niet of een blog met posts achter een wachtwoord een goed idee zijn. Maar jouw blog, jouw regels 🙂

  2. Alleen al het feit dat jullie erover nadenken hoe jullie het willen, vind ik heel mooi. Misschien heb ik het mis, maar ik heb de indruk dat sommige ouders minder bewust hierover nadenken. Ik begrijp jullie besluit heel goed. Als de kinderen zelf oud genoeg zijn, kunnen ze er altijd nog voor kiezen om waar dan ook zichzelf in beeld te brengen. Maar dan kiezen ze zelf. En dat vind ik echt anders. Ik ga je binnenkort mailen;).
    Naomi postte onlangs…De belangrijkste les uit mijn medisch dossierMy Profile

  3. Hahaha ik dacht dat je bij die talloze kinderfoto’s ging zeggen: natuurlijk vind ik dat vervelend. (dat vind ik namelijk wel eens!!). Nee, ik snap je keuze – ik zou het zelf ook zo doen. Ik kan wel idioot doen soms maar de stem van een kind vind ik wel een ding, en privacy dus ook. Dat artikel ook, damn, je jeugd en opgroeien hoort iets veilig te zijn en als het zo publiekelijk beschreven wordt dan valt dat toch voor een stukje weg vind ik.

    Anywayyy je weet dat ik je tof vindt dus ik wil per uitzondering wel eens met plezier babyverhalen lezen!!

  4. Ik heb meer van die ouders gekend en die hadden moeite omdat andere ouders zich er niet aan hielden en hun kind alsnog op FB stond.
    Omdat ik zelf fotografeer hoop ik dat je van me aanneemt dat foto’s met hartjes en sterren over gezichtjes geen porum is.
    Had zelf nooit nagedacht over de gevolgen van een blog voor het kind zelf best heftig.

  5. Ik plaatste best vaak (herkenbare) foto’s van de kinderen. Zowel op mijn blog (achter een slotje) als op facebook bijvoorbeeld. Zie het probleem ook niet zo. Uiteraard kies ik de foto’s wel zorgvuldig uit.
    Als ik nu een foto op facebook of insta wil plaatsen waar de meiden op staan, dan vraag ik wel hun toestemming.
    Als je op hun namen googlet dan vindt je wel resultaten maar daarvan is er geen een te herleiden naar mijn blog of fb/insta. En dat vind ik toch het belangijkste.
    Die link naar Lou: dat is ook niet normaal natuurlijk hoe die moeder dan zogenaamd lollig aan het schrijven is geweest over haar kinderen.
    Mrs. T. postte onlangs…Caliphate & Sophie achter de geraniumsMy Profile

  6. Ik plaats mijn kinderen heeeeeeeeeel af en toe online, maar dan wel zonder dat hun gezicht in beeld is. Laatst deelde ik een foto van mijn dochtertje met haar nieuwe rugtas. Dit was wel de meest uitgebreide foto die ik gedeeld heb.

  7. Heel herkenbaar. Ik posts weleens foto’s met mijn nichtjes/neefjes in m’n instastories, maar dan plak ik altijd zo’n smiley eroverheen. Maar eigenlijk doe ik het liever ook niet en duidt ze ook aan met alleen hun voorletter. Als ik zelf kinderen zou krijgen zou ik precies hetzelfde doen als jij doet, denk ik.
    Mirjam postte onlangs…Persoonlijk #21 Streng zijn voor jezelfMy Profile

  8. Ik vind het een heel slim besluit.
    Ik heb een tijdje exploding unicorn gevolgd en moest altijd vreselijk lachen om de opmerkingen en acties van zijn kinderen. Allemaal aangeduid met een bijnaam. Tot hij op Instagram foto’s ging plaatsen. De kinderen kregen een gezicht, en daarmee waren hun acties ineens niet meer anoniem.
    Nu verdient die man ondertussen de kost met twitter, insta en zijn boeken, maar toch. Ik vind dat zijn kinderen voor zijn succes betalen. Misschien niet nu, maar ooit wel. ‘Oh, jij was dat kind dat…. ‘

  9. Dat doe je goed. Toen ik mijn weblog begon was mijn dochter nog best jong. In mijn beleving speelde privacy toen ook nog niet zo erg als nu. Wat heel krom is natuurlijk. Want wat ik toen plaatste staat er nu nog op (al zijn de meeste foto’s verdwenen). Zij vond het overigens juist heel erg leuk en er werd vaak gezeurd of iets ‘op de weblog mocht’. Inmiddels is ze groot en als ik iets over haar schrijf, stuur ik haar eerst de tekst ter goedkeuring (ze blijkt trouwens een prima spellchecker te zijn). Ook de filmpjes die ik plaats worden eerst ‘goedgekeurd’ en ja, soms haal ik er foto’s tussenuit. Ik begrijp helemaal wat je bedoelt en je hebt gelijk. Maar als het zover is, ga ik zeker om je wachtwoord vragen 🙂
    Nicky postte onlangs…Grote opruiming.My Profile

  10. Alleen maar goed dat jullie hier zo bewust over hebben nagedacht en een weloverwogen keuze maken! Ik keek toevallig laatst een vlog van iemand die (ja, echt waar!) inzoomde op de kak van haar zoontje op de commode. Buiten dat ik dat iets te veel informatie vond ;), dacht ik ook meteen: “Wat moet die jongen wel niet denken als hij ooit 16 is en zo op het internet staat?!”.
    Het lijkt me best lastig om zo’n keuze te maken over wel/niet delen. Ik kan me voorstellen dat ik zelf uit trots maar al te graag foto’s zou delen, maar zie tegelijkertijd de andere kant. Privacy is een groot goed en kinderen kunnen op zo’n jonge leeftijd niet zelf keuzes maken. Die maak je als ouder voor ze.
    Anyway, juist daarom heel goed en knap dat jullie deze beslissing hebben genomen! Enne, natuurlijk lees ik als vaste volger graag via een wachtwoord mee 🙂

  11. Interessant om te lezen hoe jullie er in staan! 🙂 Wij hadden er ook over nagedacht maar ik ben uiteindelijk toch van idee veranderd en deel nu op mijn blog ook geen herkenbare foto’s meer.
    Irene postte onlangs…Typisch mijMy Profile

  12. Goed dat jullie daar zo over nadenken. Ik heb toen Anna klein was wel foto’s gedeeld op Facebook (ook veel afgeschermd voor alleen vrienden), maar toen was ze baby en dan ben je in zekere zin onherkenbaar (voor als ze gaat solliciteren). Na haar derde ofzo ben ik daarmee gestopt. Nu ze tien is plaats ik zelden iets van haar en altijd met het idee dat het altijd op internet blijft staan (en alles wat ik over haar deel overleg ik eerst met haar). Ze zou het zelf overigens wel leuk vinden, omdat ze ook veel klasgenootjes op internet ziet staan (ook bijvoorbeeld via de voetbalclub staat haar halve klas op internet). Maar als ze zelf social media heeft, moet ze het zelf maar beslissen.

    Af en toe wil ze YouTuber worden (want die bekijkt ze ook), maar ze mag van mij alleen zulke filmpjes maken voor zichzelf die niet online staan. En dat doet ze dan ook met verve haha. Af en toe doe ik ook mee met challenges, maar dus alleen voor ons familiearchief 😉

    Die mensen die hun hele hebben en houden op internet zetten met hun kinderen, daar hou ik ook niet van. Jaren geleden, toen ik graag meer volgers wilde hebben, wist ook wel dat als ik vaker foto’s van Anna zou plaatsen dat ik veel meer likes zou krijgen, maar dát leek me zo’n slechte motivatie 😉
    Lilian Visser postte onlangs…Zo kreeg ik meer (hyper-) focus!My Profile

  13. Helemaal begrijpelijk! Snap je totaal. Ik zet ook geen herkenbare beelden van mijn jongens op social media. Op mijn eigen (afgesloten) Facebook zou ik dat eventueel nog wel doen, maar mijn vriend wil dat niet dus dan doe ik dat ook niet. Ik gebruik hun namen wel, maar misschien dat ik in de toekomst nog besluit om toch maar over te gaan op A. en J…

  14. Wat goed dat je hier ruim van te voren over nadenkt! Ik vind het een mooi cadeau als het ware aan je kinderen!

  15. Heel erg goed dat jullie hier van tevoren over hebben nagedacht!
    Wat gaat het trouwens snel zeg. 🙂
    Zo simpel is dan geluk postte onlangs…Even bijkletsen #26 | (Te) drukMy Profile

  16. Wat een mooi besluit. Heel goed dat jullie er zo over hebben nagedacht en kiezen voor de privacy van jullie kindjes. Ik kan je keuze ook echt respecteren. Er zijn genoeg bloggers / vloggers die ik volgde de eerst geen kinderen hadden en hun volgers garandeerde dat ze echt niet alleen over hun kinderen gingen vloggen of bloggen, vervolgens veranderde de content na de geboorte van het kindje vaak toch in een mommyblog of mommykanaal en werden de kinderen volop in beeld gebracht. Jammer, want daarvoor ben ik de betreffende personen niet gaan volgen, plus dat ik het inderdaad lastig vind voor de kinderen. Zij hebben daar totaal geen keuze of inspraak in. Dus alleen maar lof voor je keuze!

    Ik volg je al een tijdje en zou graag meelezen met je wachtwoord blogposts, maar als je dat niet prettig vind, dan is dat ook oké. 🙂
    Meaghan postte onlangs…Unsuccessful adulting? | 10x Wat niet zo volwassen is aan mijMy Profile

  17. Supergoed. Ik zou willen dat meerdere bloggers/vloggers/influencers/mensen er zo goed over na zouden denken.

    Fijn dat je het deelt en ik ben heel benieuwd hoe het gaat bevallen om dingen met een wachtwoord te posten! Moet zeggen dat ik zelf ook al eens heb gedacht ‘hmm, hoe moet dat dan met mijn blog als ik eventueel kindjes zou willen (en kunnen krijgen)?’.

  18. Ik zou dat ook een moeilijke kwestie vinden denk ik, omdat ik op dat vlak totaal niet zo op m’n eigen privacy gesteld ben en het al lastig vind dat ik altijd aan mijn lief moet vragen of ik een foto mag posten hahaha. Maar een kind kiest daar uiteraard niet voor. Ik denk dat ik minder moeite zou hebben met een paar foto’s op sociale media, maar dat ik er ook wel niet over zou bloggen of zo.
    Lesley postte onlangs…EUH JA #57My Profile

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


CommentLuv badge