Gezien: Billy Elliot

| 2 reacties

Kippenvel. Dat krijgt de 11-jarige Billy Elliot als hij danst. En het is ook wat hij anderen – in elk geval mij – bezorgt als hij danst. Ik zag de Nederlandse versie van de musical Billy Elliot op zondag 17 mei (matinee) in het Circustheater in Scheveningen. Benieuwd hoe ik deze voorstelling ervaren heb? Lees gauw verder!

recensie Billy Elliot Scheveningen matinee 17 mei 2015 Stijn van der Plas

Stijn van der Plas speelde de titelrol en Floris Puts (broertje van première-Billy Carlos) was op als Michael. Beide jongens waren wat mij betreft de sterren van de show. Van de rol van Billy was natuurlijk al bekend hoe zwaar deze is, maar ik werd verrast door hoe leuk de rol van Michael eigenlijk is. Floris Puts weet een perfecte vrolijke noot in de show te brengen, met als hoogtepunt het gezamenlijke tapnummer met Billy, op het heerlijke ‘Je eige te zijn’. Stijn van der Plas overtuigde me niet alleen met zijn dans, maar vooral ook met zijn acteertalent. Al in de eerste akte wist hij er twee keer voor te zorgen dat de tranen over mijn wangen rolden. De emotionele brief van zijn overleden moeder en de intense Angry Dance zorgden ervoor dat ik al voor de pauze volledig weggeblazen werd. Wat ontzettend goed!

De hoofdrol mag dan gespeeld worden door jonge kinderen; een kinderachtige voorstelling is Billy Elliot zeker niet. De adviesleeftijd is 12+ en ik denk dat het voor de meeste 12-minners ook echt een te heftige voorstelling is, als is het maar vanwege het vele gevloek. Over de vertaling van Martine Bijl is veel te doen geweest, en dan met name over het taaltje dat ze voor de arbeidersklasse heeft bedacht. Klassenverschil speelt een belangrijke rol in het verhaal, en waar het Geordie accent in de Britse versie logisch is voor de arbeiders, was er in het Nederlands niet meteen een logisch dialect voorhanden. Ik werd positief verrast door het bedachte dialect, dat in mijn optiek juist heel goed paste. Verfrissend om eens geen bestaand accent te imiteren (wat sowieso lang niet altijd goed uitpakt) en om deze – in mijn ogen – geslaagde keuze aan te durven.

De verhaallijn van de stakende mijnwerkers, waaronder Billy’s vader en broer, raakte me helaas een stuk minder dan die van de balletdansende Billy. Zeker in de eerste akte, en het openingsnummer in het bijzonder, vond ik het ensemble erg moeilijk te verstaan. Sylvia Alberts wist als Billy’s oma wel mijn hart te stelen. Ook de scènes met de balletklas en Mrs. Wilkinson (ik zag alternate Frédérique Sluyterman van Loo) waren heerlijk. Dennis Willekens is werkelijk perfect gecast als pianist Mr. Braithwaite, al is hij natuurlijk pas echt op dreef als hij níét achter de piano zit. Geweldige rol!

Billy Elliot heeft alles: humor, ontroering, indrukwekkende dans en sterk acteerwerk. De variatie in de show, van uitbundig en bruisend van energie tot ingetogen en ontroerend, maakt het tot een voorstelling die je niet snel zult vergeten. Ik heb al aardig wat musicals live gezien, maar Billy Elliot heeft absoluut mijn top 3 van all-time favourites bereikt. Een must-see!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on LinkedInPin on Pinterest

2 reacties

  1. Mooi artikel weer Audrey. De film vond ik erg goed maar de show lijkt me ook zeer mooi. En het is ook lastig om te vertalen naar andere talen en dezelfde ‘feel’ te behouden. Zo heb ik een aantal jaren geleden de musical Cats gezien in het Nederlands. Is toch net wat anders dan de originele Engelse versie. Maar nog steeds was hij supervet (mijn nr1 musical!)
    Falco Renierkens postte onlangs…6 locaties voor een ijsje in Zuid-LimburgMy Profile

  2. Heel leuk dat je daar bent geweest! De film heb ik wel een paar keer gezien, mooi verhaal.
    Dina postte onlangs…Dit vind ik leuk aan fietsen (+ winactie fiets!)My Profile

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


CommentLuv badge