Even kletsen: drukke decembermaand

| 1 reactie

Kletsblogjes: ik lees ze heel graag, maar schrijf ze bijna nooit. Toen ik vannacht niet in slaap kon komen, bedacht ik opeens dat het eigenlijk wel weer eens tijd was. En ik realiseerde me ook waarom ik moeite had om te gaan slapen. Wat de reden daarvan is, deel ik ook graag met jullie…

You could be so happy…

Het is meestal geen goed teken als ik niet in slaap kan komen. Vaak duidt het er namelijk op dat ik te veel aan mijn hoofd heb en maar blijf piekeren. Maar nu barstte ik opeens van de energie om middernacht, terwijl ik toch al even in bed lag. Waardoor dat komt? Ik denk omdat ik op dit moment oprecht heel gelukkig ben. Mijn werk maakt me blij, in de weekends doe ik allerlei leuke dingen en ik heb er vooral de energie weer voor om overal optimaal van te genieten.

Work work work work work!

Ik heb sinds deze zomer een nieuwe baan. Dat lijkt misschien oud nieuws, maar het is wel degelijk een oorzaak van mijn vrolijkheid. In het begin moest ik namelijk nogal wennen aan de nieuwe omgeving en mijn nieuwe rol. Daardoor was ik ’s avonds en aan het einde van mijn werkweek behoorlijk uitgeteld. Het duurde even voor ik me helemaal op mijn plek voelde, maar ik ben de laatste tijd eigenlijk met de dag blijer met mijn werk. Deze week had ik ook nog een heel fijn evaluatiegesprek waarin we de koers voor de komende maanden hebben besproken, dus ik heb helemaal zin om te knallen.

Oe, en dit jaar heb ik ook eindelijk weer eens kerstvakantie! Vrij tussen Kerst en Oud & Nieuw, wat een luxe. Vorig jaar zat dat er niet in – webcare gaat altijd door! – en werkte ik zelfs op Nieuwjaarsdag (wat trouwens wel een extreem relaxte dienst was én ik kreeg dubbel betaald). Ook in de jaren daarvoor werkte ik “gewoon” extra in de kerstvakantie zodat collega’s vrij konden nemen en ik meer uren kon draaien. Gekkenwerk eigenlijk. Dit jaar heb ik dus voor het eerst weer kerstvakantie sinds 2010. Wow!

Agility-fever

Wat ik ook heel tof vind, is dat het de laatste tijd heel erg goed gaat met agility – de sport die ik met mijn hond doe. We trainen nu ruim twee jaar en Sproet staat erom bekend dat ze altijd zo verschrikkelijk braaf is en doet wat ik zeg. Je zult misschien denken dat dat alleen maar handig is als foutloze rondjes het doel van de sport zijn, maar je moet dus ook voorkomen dat je tijdfouten maakt. En dat deden we nogal eens, omdat Sproet vanuit haar brave en voorzichtige aard echt gemotiveerd moet worden om snel(ler) te gaan. De laatste tijd verrast ze me aardig door opeens veel sneller dan verwacht door we parcoursen te gaan. Dan moet ik dus ook – zonder dat ik me daar echt op heb kunnen voorbereiden – als een malle gaan rennen om haar bij te houden… Maar gelukkig laat ze zich ook steeds beter zelfstandig sturen, zodat ik alweer naar de volgende positie kan sprinten. Jeej! Afgelopen weekend wonnen we nog een tweede prijs, dus ik was helemaal trots op mijn hondje – en stiekem ook wel een beetje op mezelf.

Jeugdsentiment en slogans

Mijn agenda zit aardig vol de komende tijd. Met agilitywedstrijden, maar ook met andere toffe dingen. Zo vier ik dit weekend Sinterklaas met mijn familie – inclusief de twee leukste neefjes van de wereld. Ik ga zeker mijn heerlijke speculaas-tiramisu met chocoladekruidnoten weer maken! Volgend weekend ga ik voor het eerst in mijn leven naar de HMH. Voor een concert van… K-Otic. Ja, hoor, daar gaat het stoere idee van Audrey bij een concert. Ik was vroeger echt fan van deze groep, vooral van Sita. Haar heb ik meerdere keren live gezien, maar K-Otic nog nooit. Dus toen dit jaar het bericht kwam over de reünie, hoefde ik niet lang na te denken. Ik sta straks lekker mee te blèren met Damn I think I love you en I really don’t think so. En misschien komt Happy ook nog wel voorbij! De volgende dag heb ik trouwens een agilitywedstrijd op de planning staan, dus ik zal mezelf nog wel even verwensen als de wekker dan om 7 uur gaat. Pff…

Daarnaast staat dinsdag het juryberaad van Slechte Slogans gepland, op een geheime locatie. Misschien heb je wel eens van de jaarverkiezing voor de slechtste slogan gehoord, maar daar werk ik dus aan mee als juryvoorzitter. We krijgen elke keer weer meer media-aandacht, dus ik heb veel zin in de komende periode.

En hoe gaat het me jou? Wat zijn jouw plannen voor december?

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on LinkedInPin on Pinterest

Eén reactie

  1. Wat fijn dat het zo goed met je gaat! Ik kan alleen maar zeggen: “Geniet ervan!”

    Oh, en blijf vooral lekker bloggen uiteraard 😀
    Falco Renierkens postte onlangs…Week 48 2016 – Hoe was het weekend?My Profile

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


CommentLuv badge